Σαν βόμβα έσκασε η αποχώρηση - διαζύγιο του κ. Γιώργου Βαρελά απο την ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ.
Σε δυο τοπικές εφημερίδες δημοσιεύεται η είδηση (ΑΠΟΨΗ και ΑΙΧΜΗ) , στη μία μάλιστα υπάρχει σχετική δήλωση του, στην οποία επικαλείται το υπογεγραμένο μνημόνιο που είχαν συμφωνήσει με τον κ. Γρηγόρη Σταμούλη, πριν συμπράξουν οι δυο συνδυασμοί.
Σύμφωνα με αυτό αν εφαρμοζόταν σχέδιο διοικητικής μεταρρύθμισης στους Δήμους, έπαυε να ισχύει οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των συνδυασμών της "Κίνησης Πολιτών" και της "Δυναμικής Πορείας".
Ο κ. Βαρελάς αναφέρει επίσης οτι έκανε προσπάθεια να συμπορευτούν οι συνδυασμοί "Ένωση Πολιτών" και "Μέγαρα- Νέο Ξεκίνημα", χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού οι Σταμούλης - Μαρινάκης δεν ξεκολούν απο την καρέκλα του αρχηγού.
Σημαντική πράγαμτι εξέλιξη που σηματοδοτεί σοβαρές εξελίξεις στον αγώνα ενόψει των εκλογών της 7ης Νοεμβρίου 2010.
Κανένας δεν γνωρίζει τις προθέσεις του κ. Βαρελά, όμως φαίνεται οτι και το τελευταία προπύργιο της "Κίνησης" εγκατέλειψε τον κ. Σταμούλη.
Λέτε να υπάρχουν κι άλλοι λόγοι που τον οδήγησαν να πάρει αυτή την απόφαση;
Θα έχουμε νέες πληροφορίες πολύ σύντομα.
Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010
Σωματείο εργαζομένων στο ΘΡΙΑΣΙΟ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ!
ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ!
Με ένα νομοσχέδιο-τερατούργημα που ισοπεδώνει τα δικαίωματα μας της στην ασφάλιση,την εργασια και την περίθαλψη, κλιμακωνει την αντεργατική της επίθεση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μόνο φρίκη μπορεί να προκαλέσει το εφιαλτικό τοπίο που θέλουν να επιβάλουν ΕΕ και ΔΝΤ στο λαό και τους εργαζόμενους της χώρας μέσα από το νομοσχέδιο αυτό. Και μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει η άνεση, η ευκολία με την οποία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχωρά κάτω από τα χειροκροτήματα της ΝΔ και του ΛΑΟΣ.
Έχουν το θράσος να «επιχειρηματολογούν» γιατί ένας ολόκληρος λαός «οφείλει» να δουλεύει μέχρι τα βαθιά γεράματα προκειμένου να εξασφαλίσει μερικά ψίχουλα για τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Έχουν το θράσος να αναπαράγουν τα χιλιοειπωμένα επιχειρήματα για τα «άδεια ταμεία» και την κακοδιαχείριση», για τη «γήρανση του πληθυσμού», για την «αύξηση του προσδόκιμου ηλικίας». Μόνο που τώρα μας τα σερβίρουν με φόντο την κρίση τους. Την οποία καλούμαστε να πληρώσουμε και με τη θυσία των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.
Δεν τους αρκεί η εκμετάλευση που υφίσταται ο εργαζόμενος λαός σε όλη τη διάρκεια της εργασιακής ζωής του,η επιπλέον αφαίμαξη μέσω των ασφαλιστικών εισφορών που παρακρατούνται από κάθε εργαζόμενο, η κλοπή των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία αποτέλεσαν δεξαμενή «ζεστού χρήματος» για το κεφάλαιο,οι απανωτοί αντιασφαλιστικοί νόμοι (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά) που έχουν εκτινάξει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και έχουν συρρικνώσει τις συντάξεις...
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ!
Να ξεριζώσουν από τη συνείδηση των εργαζομένων ότι η εργασια και η ασφάλιση είναι ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ μας, που προκύπτει από τη συνολική συνεισφορά μας στην κοινωνία.
Να μας κάνουν να αποσυρθούμε από τη διεκδίκηση δουλειας σύνταξης και ασφάλισης. Γιατί τα 35 ή 37 ή 40 χρόνια εργασίας, σε καθεστώς άρσης της μονιμότητας ,εκτίναξης της ανεργίας, επέκτασης της μερικής απασχόλησης και των άλλων μορφών «ελαστικής» εργασίας που ταυτόχρονα προωθούν είναι απλώς ανέφικτα.
Συνάδελφοι, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην ίδια ρότα της ΕΕ και του ΔΝΤ, έχει κηρύξει τον πόλεμο στο σύνολο των δικαιωμάτων μας.Την ίδια ώρα προωθείται νομοσχέδιο «ολοήμερης» ιδιωτικοποίησης εμπορευματοποίησης της υγείας , καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις και το κατώτατο μεροκαματο . πετσοκόβονται οι αποζημιώσεις για τις απολύσεις Και το αντιασφαλιστικό τερατούργημα αποτελεί μία κορυφαία μάχη αυτού του πολέμου.
ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΑΧΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ!
Το παλλαϊκό-πανεργατικό ποτάμι που πλημμύρισε τους δρόμους και τις πλατείες της χώρας στις 5 Μάη, αυτή η μυριόστομη κραυγή οργής που συντάραξε τα «πανίσχυρα» επιτελεία, απέδειξε ποιος έχει πραγματικά τη δύναμη.
Μας έδειξε ότι το όπλο του μαζικού, αποφασιστικού, ταξικού αγώνα είναι το μόνο ικανό να ανατρέψει τα αντεργατικά τους σχέδια. Ήταν το όπλο με το οποίο κατοχυρώθηκε το δικαίωμα στην εργασια και την ασφάλιση. Είναι το όπλο με το οποίο θα την υπερασπιστούμε σήμερα!
ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΗΛΙΚΙΑΣ! -ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ!
ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΒΑΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ!-
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔ!
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ! –
ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
ΤΡΙΤΗ 29/6/2010 11μμ ΜΟΥΣΕΙΟ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ!
Με ένα νομοσχέδιο-τερατούργημα που ισοπεδώνει τα δικαίωματα μας της στην ασφάλιση,την εργασια και την περίθαλψη, κλιμακωνει την αντεργατική της επίθεση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Μόνο φρίκη μπορεί να προκαλέσει το εφιαλτικό τοπίο που θέλουν να επιβάλουν ΕΕ και ΔΝΤ στο λαό και τους εργαζόμενους της χώρας μέσα από το νομοσχέδιο αυτό. Και μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει η άνεση, η ευκολία με την οποία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχωρά κάτω από τα χειροκροτήματα της ΝΔ και του ΛΑΟΣ.
Έχουν το θράσος να «επιχειρηματολογούν» γιατί ένας ολόκληρος λαός «οφείλει» να δουλεύει μέχρι τα βαθιά γεράματα προκειμένου να εξασφαλίσει μερικά ψίχουλα για τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Έχουν το θράσος να αναπαράγουν τα χιλιοειπωμένα επιχειρήματα για τα «άδεια ταμεία» και την κακοδιαχείριση», για τη «γήρανση του πληθυσμού», για την «αύξηση του προσδόκιμου ηλικίας». Μόνο που τώρα μας τα σερβίρουν με φόντο την κρίση τους. Την οποία καλούμαστε να πληρώσουμε και με τη θυσία των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.
Δεν τους αρκεί η εκμετάλευση που υφίσταται ο εργαζόμενος λαός σε όλη τη διάρκεια της εργασιακής ζωής του,η επιπλέον αφαίμαξη μέσω των ασφαλιστικών εισφορών που παρακρατούνται από κάθε εργαζόμενο, η κλοπή των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία αποτέλεσαν δεξαμενή «ζεστού χρήματος» για το κεφάλαιο,οι απανωτοί αντιασφαλιστικοί νόμοι (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά) που έχουν εκτινάξει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και έχουν συρρικνώσει τις συντάξεις...
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ!
Να ξεριζώσουν από τη συνείδηση των εργαζομένων ότι η εργασια και η ασφάλιση είναι ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ μας, που προκύπτει από τη συνολική συνεισφορά μας στην κοινωνία.
Να μας κάνουν να αποσυρθούμε από τη διεκδίκηση δουλειας σύνταξης και ασφάλισης. Γιατί τα 35 ή 37 ή 40 χρόνια εργασίας, σε καθεστώς άρσης της μονιμότητας ,εκτίναξης της ανεργίας, επέκτασης της μερικής απασχόλησης και των άλλων μορφών «ελαστικής» εργασίας που ταυτόχρονα προωθούν είναι απλώς ανέφικτα.
Συνάδελφοι, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στην ίδια ρότα της ΕΕ και του ΔΝΤ, έχει κηρύξει τον πόλεμο στο σύνολο των δικαιωμάτων μας.Την ίδια ώρα προωθείται νομοσχέδιο «ολοήμερης» ιδιωτικοποίησης εμπορευματοποίησης της υγείας , καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις και το κατώτατο μεροκαματο . πετσοκόβονται οι αποζημιώσεις για τις απολύσεις Και το αντιασφαλιστικό τερατούργημα αποτελεί μία κορυφαία μάχη αυτού του πολέμου.
ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΑΧΗ ΝΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ!
Το παλλαϊκό-πανεργατικό ποτάμι που πλημμύρισε τους δρόμους και τις πλατείες της χώρας στις 5 Μάη, αυτή η μυριόστομη κραυγή οργής που συντάραξε τα «πανίσχυρα» επιτελεία, απέδειξε ποιος έχει πραγματικά τη δύναμη.
Μας έδειξε ότι το όπλο του μαζικού, αποφασιστικού, ταξικού αγώνα είναι το μόνο ικανό να ανατρέψει τα αντεργατικά τους σχέδια. Ήταν το όπλο με το οποίο κατοχυρώθηκε το δικαίωμα στην εργασια και την ασφάλιση. Είναι το όπλο με το οποίο θα την υπερασπιστούμε σήμερα!
ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΗΛΙΚΙΑΣ! -ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ!
ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΒΑΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ!-
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔ!
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ! –
ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ
ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ
ΤΡΙΤΗ 29/6/2010 11μμ ΜΟΥΣΕΙΟ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
Με λένε Ελλάδα
Απο το Δημ. Πλαταρά
Σου μιλάω ψιθυριστά να μην μας ακούσουν. Θα σου πω και εγώ την
ιστορία της καταστροφής μου. Με λίγα λόγια.
Κάποτε είχα μια συναίσθηση της ιστορικής αξίας μου, ήμουν πτωχή πλην τίμια.
Πολέμαγα για να μεγαλώσω. Πολέμαγα για τους Βαλκανικούς. Πολέμαγα για τη
μεγάλη ιδέα στη Μικρά Ασία. Έστω και αν έσπασα τα μούτρα μου δεν το έβαλα
κάτω. Πολέμαγα στο Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και αντιστεκόμουν. Ξυπνούσαν
μνήμες που με συνέδεαν με το παρελθόν.
Μετά άρχισε ο ξεπεσμός μου. Ο γελοίος εμφύλιος των αριστερών με τους δεξιούς
που σφάζονταν με τα κονσερβοκούτια. Η ανοικοδόμηση με τις γελοίες
πολυκατοικίες, η πιο άσχημη πρωτεύουσα σε όλη την Ευρώπη. Η Χούντα. Το ΠΑΣΟΚ.
Τα λαμόγια στην εξουσία. Το Τσοβόλα δώσ' τα όλα. Ο Κοσκωτάς. Ο Μητσοτάκης. Οι
κοριοί. Το χρηματιστήριο του '99. Όλοι αυτοί που δεν μπήκαν φυλακή. Μαζί και
οι παπαγάλοι. Ο Σημίτης με τον Κόκκαλη και τον Μπόμπολα. Οι λιμουζίνες και τα
μπουζούκια σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα. Τα δανεικά. Τα δανεικά. Τα
δανεικά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι.
Οι λαϊκιστές στην εξουσία. Πράσινοι και μπλε. Διορίστε, διορίστε, χώστε, φάτε,
με ξεσκίσανε φιλαράκι.
Οι συνδικαλιστές. Οι ληστοτραπεζίτες. Οι Αλβανοί και οι σφαγές. Οι χουλιγκάνοι
και τα επεισόδια. Οι κουκουλοφόροι και οι κουλτουριάρηδες αριστεροί της πλάκας
υποστηρικτές τους. Οι αριστεροί με τις δεξιές τσέπες στην ΕΡΤ.
Οι υπουργοί και οι μίζες. Η Ζίμενς, ο Τσουκάτος, ο Αλογοσκούφης. Ο μπουνταλάς
κρεμανταλάς Καραμανλής, ο άχρηστος. Οι εισαγγελείς που δεν έβαλαν κανέναν στη
φυλακή. Οι τρομοκράτες που έπιασαν τη 17Νοέμβρη η οποία ήταν λιγότερο
τρομοκρατική από το Σύστημα που με τρομοκρατεί φιλαράκι. Είμαι μία βιασμένη
τρομοκρατημένη. Μού κλοτσάνε τα ομόλογα λες και είναι σκατά, με έχουν κάνει
σκουπίδι. Με κράζουν οι Γερμανοί, με κράζουν σε όλα τα κανάλια της γης, ο
υπουργός οικονομικών της Πορτογαλίας σήμερα δήλωσε "μην μας συγκρίνετε, εμείς
δεν είμαστε Ελλάδα"!
Πιάνουν το όνομά μου στο στόμα τους όλοι, διότι εγώ έγινα η πιο βρομιάρα απ' όλους. Είναι να τρελαίνεσαι, είναι να παραληρείς...
Θα σου έγραφα κι άλλα, είχα πολλά να σου πω, αλλά θέλω να δω τώρα TV των
εργολάβων και των εφοπλιστών που με αποβλάκωσε τελείως. Το μεσημέρι βλέπω τα
κουτσομπολίστικα διότι εκεί δεν μιλάνε για εμένα και ξεχνιέμαι. Αποβλακώνομαι
ακόμα πιο πολύ.
Έχω τα ωραιότερα βυζιά που είναι σαν νησιά, τα ωραιότερα μάτια που είναι σαν
θάλασσες, τα ωραιότερα οπίσθια που είναι σαν βουνά, αλλά δεν με γουστάρει πια
κανένας. Διότι είμαι βρόμικη, με βίασαν όλοι.
Και δεν υπάρχει ΕΝΑΣ αρσενικός, ΕΝΑΣ πολιτικός να τους διαολοστείλει όλουςαυτούς που με βιάσανε και να τους κλείσει φυλακή. Δεν υπάρχει ΕΝΑΣεισαγγελέας.
Τι να σου λέω άλλο φίλε, είμαι εξουθενωμένη...
Σου μιλάω ψιθυριστά να μην μας ακούσουν. Θα σου πω και εγώ την
ιστορία της καταστροφής μου. Με λίγα λόγια.
Κάποτε είχα μια συναίσθηση της ιστορικής αξίας μου, ήμουν πτωχή πλην τίμια.
Πολέμαγα για να μεγαλώσω. Πολέμαγα για τους Βαλκανικούς. Πολέμαγα για τη
μεγάλη ιδέα στη Μικρά Ασία. Έστω και αν έσπασα τα μούτρα μου δεν το έβαλα
κάτω. Πολέμαγα στο Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και αντιστεκόμουν. Ξυπνούσαν
μνήμες που με συνέδεαν με το παρελθόν.
Μετά άρχισε ο ξεπεσμός μου. Ο γελοίος εμφύλιος των αριστερών με τους δεξιούς
που σφάζονταν με τα κονσερβοκούτια. Η ανοικοδόμηση με τις γελοίες
πολυκατοικίες, η πιο άσχημη πρωτεύουσα σε όλη την Ευρώπη. Η Χούντα. Το ΠΑΣΟΚ.
Τα λαμόγια στην εξουσία. Το Τσοβόλα δώσ' τα όλα. Ο Κοσκωτάς. Ο Μητσοτάκης. Οι
κοριοί. Το χρηματιστήριο του '99. Όλοι αυτοί που δεν μπήκαν φυλακή. Μαζί και
οι παπαγάλοι. Ο Σημίτης με τον Κόκκαλη και τον Μπόμπολα. Οι λιμουζίνες και τα
μπουζούκια σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα. Τα δανεικά. Τα δανεικά. Τα
δανεικά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι.
Οι λαϊκιστές στην εξουσία. Πράσινοι και μπλε. Διορίστε, διορίστε, χώστε, φάτε,
με ξεσκίσανε φιλαράκι.
Οι συνδικαλιστές. Οι ληστοτραπεζίτες. Οι Αλβανοί και οι σφαγές. Οι χουλιγκάνοι
και τα επεισόδια. Οι κουκουλοφόροι και οι κουλτουριάρηδες αριστεροί της πλάκας
υποστηρικτές τους. Οι αριστεροί με τις δεξιές τσέπες στην ΕΡΤ.
Οι υπουργοί και οι μίζες. Η Ζίμενς, ο Τσουκάτος, ο Αλογοσκούφης. Ο μπουνταλάς
κρεμανταλάς Καραμανλής, ο άχρηστος. Οι εισαγγελείς που δεν έβαλαν κανέναν στη
φυλακή. Οι τρομοκράτες που έπιασαν τη 17Νοέμβρη η οποία ήταν λιγότερο
τρομοκρατική από το Σύστημα που με τρομοκρατεί φιλαράκι. Είμαι μία βιασμένη
τρομοκρατημένη. Μού κλοτσάνε τα ομόλογα λες και είναι σκατά, με έχουν κάνει
σκουπίδι. Με κράζουν οι Γερμανοί, με κράζουν σε όλα τα κανάλια της γης, ο
υπουργός οικονομικών της Πορτογαλίας σήμερα δήλωσε "μην μας συγκρίνετε, εμείς
δεν είμαστε Ελλάδα"!
Πιάνουν το όνομά μου στο στόμα τους όλοι, διότι εγώ έγινα η πιο βρομιάρα απ' όλους. Είναι να τρελαίνεσαι, είναι να παραληρείς...
Θα σου έγραφα κι άλλα, είχα πολλά να σου πω, αλλά θέλω να δω τώρα TV των
εργολάβων και των εφοπλιστών που με αποβλάκωσε τελείως. Το μεσημέρι βλέπω τα
κουτσομπολίστικα διότι εκεί δεν μιλάνε για εμένα και ξεχνιέμαι. Αποβλακώνομαι
ακόμα πιο πολύ.
Έχω τα ωραιότερα βυζιά που είναι σαν νησιά, τα ωραιότερα μάτια που είναι σαν
θάλασσες, τα ωραιότερα οπίσθια που είναι σαν βουνά, αλλά δεν με γουστάρει πια
κανένας. Διότι είμαι βρόμικη, με βίασαν όλοι.
Και δεν υπάρχει ΕΝΑΣ αρσενικός, ΕΝΑΣ πολιτικός να τους διαολοστείλει όλουςαυτούς που με βιάσανε και να τους κλείσει φυλακή. Δεν υπάρχει ΕΝΑΣεισαγγελέας.
Τι να σου λέω άλλο φίλε, είμαι εξουθενωμένη...
Επισκευή λουτρού και κουζίνας ή ανακαίνιση σαλονιού;
Κάθε νοικοκυριό, ως μικρογραφία ενός οικονομικού συστήματος, έρχεται αντιμέτωπο με το δίλλημα για το ποια είναι η προτεραιότητα στις ανάγκες που έχει. Η ιεράρχιση των προτεραιοτήτων είναι σημαντική και κάνει την διαφορά ανάμεσα στους νοικοκύρηδες και μη. Αν βρίσκεσαι π.χ. στην ανάγκη για επισκευή του λουτρού σου και της κουζίνας σου ενώ ταυτόχρονα επιθυμείς και την ανακαίνιση του σαλονιού σου με νέους καναπέδες , κουρτίνες κλπ, αλλά τα οικονομικά σου δεν σου επιτρέπουν την διεκπεραίωση όλων αυτών, τότε πρέπει να δώσεις προτεραιότητα σε μέρος από αυτά.
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και συμβαίνει στην πόλη μας με την ανακατασκευή (ανακαίνιση) στην πόλη μας των 2 πλατειών. Επί του παρόντος δεν τίθεται θέμα αισθητικής των έργων αλλά ιεράρχησης των αναγκών της πόλης μας. Ξοδεύτηκαν πάρα πολλά χρήματα για την ανακατασκευή αυτή των κεντρικών πλατειών και ιδίως της κεντρικής (άραγε στο ανακοινωθέν ποσό συμπεριλαμβάνεται στο κόστος ανακατασκευής το γκρέμισμα του μπετόν, το σπάσιμο των μαρμάρων και η εκ νέου τοποθέτηση; Τα δέντρα, τα 100άδες λουλούδια, το έτοιμο γκαζόν είναι άραγε μέσα στο κόστος ή χρεώθηκαν σε άλλον κωδικό;)
Όμως τα προβλήματα της πόλης είναι πάρα πολλά και αντιμετώπισή τους αργή αν όχι ανεπαρκής. Ας ξεκινήσουμε από την καθαριότητα. Ουδείς αμφιβάλλει ότι η έλλειψη της καθαριότητας είναι ένα σημείο που ενοχλεί όλους μας. Οι κάδοι είναι πραγματικά λίγοι για την εξυπηρέτηση των κατοίκων και η πλύση και απολύμανσή τους ανύπαρκτη. Η αποκομιδή των σκουπιδιών από τους οικισμούς του δήμου μας είναι σπάνια, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται λόφοι σκουπιδιών. Οι κοινόχρηστοι χώροι (παιδότοποι, πλατείες κλπ) συνήθως είναι γεμάτοι σκουπίδια (γεγονός το οποίο αποτελεί ντροπή, κυρίως για εμάς τους πολίτες που τα πετάμε) με την υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου, να προσπαθεί με νωχελικούς ρυθμούς να καθαρίσει τους χώρους αυτούς.
Τα οδοστρώματα, μετά και την «ολοκλήρωση»; του έργου της αποχετεύσεως παραδόθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση σε κακά χάλια από τον εργολάβο, ενώ η σύμβαση ανέφερε «αποκατάσταση οδοστρώματος». Δεν έπρεπε ο εργολάβος να ελεγχθεί επ’ αυτού; Και αφού δεχτήκαμε να κάνουμε τα «στραβά μάτια» και να πληρώσουμε εμείς τις κακοτεχνίες του εργολάβου, η ανακατασκευή των οδοστρωμάτων καθυστέρησε υπερβολικά, κι ακόμα υπάρχουν δρόμοι που δεν έχουν αποκατασταθεί με αποτέλεσμα να σπάμε τα αυτοκίνητά μας και τα νεύρα μας καθημερινά. Έτερο θέμα είναι η συντήρηση και η καθαριότητα των δημοτικών κτιρίων συμπεριλαμβανομένων και των σχολικών συγκροτημάτων, καθώς επίσης και το κλείσιμο των δημοτικών σφαγείων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους επαγγελματίες κτηνοτρόφους της πόλης μας αλλά και τους κρεοπώλες.
Θα μπορούσα να γράφω ατελείωτα για τα ζωτικής σημασίας προβλήματα της πόλης μας που αγγίζουν την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των πολιτών της περιοχής μας αλλά πιστεύω όλοι τα γνωρίζουμε και δεν θέλω να γίνομαι κουραστικός. Η τωρινή Διοίκηση του δήμου λανθασμένως κατ’ εμέ προτίμησε την ανακατασκευή των πλατειών, διαθέτοντας πολύτιμους πόρους αντί να τους χρησιμοποιήσει για ανάγκες πρώτης προτεραιότητας όπως ανέφερα. Το ερώτημα λοιπόν που δημιουργείται είναι; Πόσο νοικοκύρηδες είναι οι σημερινοί Διοικούντες;
Δημήτριος Α. Πλαταράς
Μέλος Συντονιστικής Επιτροπής
«ΕΝΩΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ»
Κάτι αντίστοιχο συνέβη και συμβαίνει στην πόλη μας με την ανακατασκευή (ανακαίνιση) στην πόλη μας των 2 πλατειών. Επί του παρόντος δεν τίθεται θέμα αισθητικής των έργων αλλά ιεράρχησης των αναγκών της πόλης μας. Ξοδεύτηκαν πάρα πολλά χρήματα για την ανακατασκευή αυτή των κεντρικών πλατειών και ιδίως της κεντρικής (άραγε στο ανακοινωθέν ποσό συμπεριλαμβάνεται στο κόστος ανακατασκευής το γκρέμισμα του μπετόν, το σπάσιμο των μαρμάρων και η εκ νέου τοποθέτηση; Τα δέντρα, τα 100άδες λουλούδια, το έτοιμο γκαζόν είναι άραγε μέσα στο κόστος ή χρεώθηκαν σε άλλον κωδικό;)
Όμως τα προβλήματα της πόλης είναι πάρα πολλά και αντιμετώπισή τους αργή αν όχι ανεπαρκής. Ας ξεκινήσουμε από την καθαριότητα. Ουδείς αμφιβάλλει ότι η έλλειψη της καθαριότητας είναι ένα σημείο που ενοχλεί όλους μας. Οι κάδοι είναι πραγματικά λίγοι για την εξυπηρέτηση των κατοίκων και η πλύση και απολύμανσή τους ανύπαρκτη. Η αποκομιδή των σκουπιδιών από τους οικισμούς του δήμου μας είναι σπάνια, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται λόφοι σκουπιδιών. Οι κοινόχρηστοι χώροι (παιδότοποι, πλατείες κλπ) συνήθως είναι γεμάτοι σκουπίδια (γεγονός το οποίο αποτελεί ντροπή, κυρίως για εμάς τους πολίτες που τα πετάμε) με την υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου, να προσπαθεί με νωχελικούς ρυθμούς να καθαρίσει τους χώρους αυτούς.
Τα οδοστρώματα, μετά και την «ολοκλήρωση»; του έργου της αποχετεύσεως παραδόθηκαν με μεγάλη καθυστέρηση σε κακά χάλια από τον εργολάβο, ενώ η σύμβαση ανέφερε «αποκατάσταση οδοστρώματος». Δεν έπρεπε ο εργολάβος να ελεγχθεί επ’ αυτού; Και αφού δεχτήκαμε να κάνουμε τα «στραβά μάτια» και να πληρώσουμε εμείς τις κακοτεχνίες του εργολάβου, η ανακατασκευή των οδοστρωμάτων καθυστέρησε υπερβολικά, κι ακόμα υπάρχουν δρόμοι που δεν έχουν αποκατασταθεί με αποτέλεσμα να σπάμε τα αυτοκίνητά μας και τα νεύρα μας καθημερινά. Έτερο θέμα είναι η συντήρηση και η καθαριότητα των δημοτικών κτιρίων συμπεριλαμβανομένων και των σχολικών συγκροτημάτων, καθώς επίσης και το κλείσιμο των δημοτικών σφαγείων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους επαγγελματίες κτηνοτρόφους της πόλης μας αλλά και τους κρεοπώλες.
Θα μπορούσα να γράφω ατελείωτα για τα ζωτικής σημασίας προβλήματα της πόλης μας που αγγίζουν την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των πολιτών της περιοχής μας αλλά πιστεύω όλοι τα γνωρίζουμε και δεν θέλω να γίνομαι κουραστικός. Η τωρινή Διοίκηση του δήμου λανθασμένως κατ’ εμέ προτίμησε την ανακατασκευή των πλατειών, διαθέτοντας πολύτιμους πόρους αντί να τους χρησιμοποιήσει για ανάγκες πρώτης προτεραιότητας όπως ανέφερα. Το ερώτημα λοιπόν που δημιουργείται είναι; Πόσο νοικοκύρηδες είναι οι σημερινοί Διοικούντες;
Δημήτριος Α. Πλαταράς
Μέλος Συντονιστικής Επιτροπής
«ΕΝΩΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ»
Τρίτη 22 Ιουνίου 2010
τα δηλητήρια απο το παράνομο κάψιμο των καλωδίων περνάει στην διατροφική αλυσίδα! Ανάγκη για λήψη άμεσων μέτρων και στα Μέγαρα τώρα!
Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010
Το πρόβλημα με τις ανεξέλεγκτες καύσεις πλαστικών και καλωδίων για την εξαγωγή εμπορεύσιμου χαλκού, στο Βλυχό Μεγάρων είναι γνωστό. Το εισόδημα από την παράνομη και καταστροφική αυτή διαδικασία υπολογίζεται σε 5,5 ευρώ/κιλό χαλκού και 0,2 ευρώ/κιλό σιδήρου.
Γνωστή όμως είναι και η ανεπάρκεια των δημόσιων υπηρεσιών να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.
Η καύση των καλωδίων για εμπορικούς σκοπούς είναι διαδικασία που εκλύει, ανάμεσα σε άλλα και την εξαιρετικά δηλητηριώδη ουσία "διοξίνη".
Θα πρέπει, να δοθεί η δυνατότητα μετεγκατάστασης για τους σκηνίτες σε χώρο που να παρέχει ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες διαβίωσης
Θα πρέπει να υπάρξει επαρκής και αυστηρός έλεγχος κάθε δραστηριότητας που έχει δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθώς και κάθε δραστηριότητας που παραβλάπτει την κοινή διαβίωση με τους λοιπούς κατοίκους
Θα πρέπει να παρασχεθούν εναλλακτικοί (μηχανικοί) τρόποι διαχείρισης των καλωδίων και πλαστικών που να προσφέρουν και εισόδημα
Οι έμποροι μεταλλικού σκραπ και οι μονάδες χυτηρίων ή οι μεταλλουργικές μονάδες, που αποτελούν αντιστοίχως τους ενδιάμεσους ή τελικούς παραλήπτες, δεν πρέπει να παραλαμβάνουν απογυμνωμένα καλώδια, εάν αυτά δεν συνοδεύονται από το πιστοποιητικό που να αναφέρει την μηχνική επεγεργασία των καλωδίων σύμφωνα και με τις προϋποθέσεις της ΚΥΑ 22912/117/05 (ΦΕΚ 759 Β)
Όσον αφορά το τέταρτο σκέλος της πρότασης:
Υπάρχει μηχάνημα (όπως αυτό που προβάλλαμε σε βίντεο) το οποίο με μηχανικό τρόπο τεμαχίζει και διαχωρίζει το χαλκό από τα πλαστικά περιβλήματα. Α) Θα μπορούσε ο Δήμος (αγοράζοντας το μηχάνημα με κόστος περίπου 70 χιλ. ευρώ) να παρέχει την υπηρεσία (με πληρωμή) της μηχανικής απογύμνωσης των καλωδίων. Δηλαδή να πηγαίνουν οι γυρολόγοι/νομάδες ρομά τα καλώδια σε επιλεγμένο χώρο του δήμου και να παραλαμβάνουν άμεσα τον αντίστοιχο χαλκό. Πλεονεκτήματα: Οι αθίγγανοι θα έχουν τον χαλκό που θέλουν χωρίς να έχουμε καύσεις. Β) Τυχόν υπολείμματα από ηλεκτρικές συσκευές θα παραδίδονται στον σημείο συλλογής και θα παραλαμβάνουν το ποσό που πληρώνει η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. στο Δήμο . Πλεονεκτήματα: Δεν θα συσσωρεύονται τα υπολείμματα ηλεκτρικών συσκευών στους καταυλισμούς των ρομά και θα αποτραπεί η καύση τους.
Vourkari.blogspot.com
Το πρόβλημα με τις ανεξέλεγκτες καύσεις πλαστικών και καλωδίων για την εξαγωγή εμπορεύσιμου χαλκού, στο Βλυχό Μεγάρων είναι γνωστό. Το εισόδημα από την παράνομη και καταστροφική αυτή διαδικασία υπολογίζεται σε 5,5 ευρώ/κιλό χαλκού και 0,2 ευρώ/κιλό σιδήρου.
Γνωστή όμως είναι και η ανεπάρκεια των δημόσιων υπηρεσιών να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.
Η καύση των καλωδίων για εμπορικούς σκοπούς είναι διαδικασία που εκλύει, ανάμεσα σε άλλα και την εξαιρετικά δηλητηριώδη ουσία "διοξίνη". Οι διοξίνες είναι μια οικογένεια καρκινογόνων χημικών ουσιών,ιδιαίτερα τοξική για τον άνθρωπο και ανθεκτική στην βιολογική αποσύνθεση. Η ημιπερίοδος ζωής της, δηλαδή η μείωση στο 50% της αρχικής ποσότητας, διαρκεί 10 έως 30 χρόνια.
Αρκεί να ρίξετε μια ματιά στις φωτογραφίες από τις πιθανές επιπτώσεις των διοξινών στον ανθρώπινο οργανισμό:
Οι διοξίνες που εκλύονται ανεξέλεγκτα στον ατμοσφαιρικό αέρα περνάνε εύκολα στην διατροφική αλυσίδα προκαλώντας μη αναστρέψιμες βλάβες. Ο κίνδυνος υπαρκτός άμεσος και καθημερινός έχει επισημανθεί από την Greenpeace πριν αρκετά χρόνια!
Πρόσφατα ανιχνεύθηκαν αυτές οι ουσίες σε γάλα από ζώα που βόσκουν κοντά σε καταυλισμό στην Ρόδο! Η ειδική γραμματέας του Υπουργείου Περιβάλλοντος, έκανε σχετικές δηλώσεις κατά την διάρκεια της επίσκεψής της στην περιοχή. Διαβάστε αναλυτικά εδώ
Στην περιοχή των Μεγάρων που διαθέτει σημαντική πτηνοτροφική παραγωγή, δεν έχουν γίνει ανάλογες αναλύσεις, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ποια θα ήταν τα αποτελέσματά τους....
Βέβαια ο χαλκός των καλωδίων μπορεί να απομονωθεί σχετικά εύκολα με μηχανικό τρόπο. Η καύση είναι απαράδεκτη και καταστροφική πρακτική.
Το πρόβλημα μεγάλο αλλά θα μπορούσαν να υπάρξουν λύσεις με άξονα την κοινωνική ευαισθησία και την προστασία του περιβάλλοντος:
Να συσταθούν από τον Δήμο Μεγαρέων, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας, ομάδες ενημέρωσης για τις εξαιρετικά επιβλαβείς συνέπειες της καύσης των καλωδίων ώστε να ενημερωθούν υπεύθυνα και άμεσα οι Ρομά που κατοικούν στην περιοχή.Το πρόβλημα μεγάλο αλλά θα μπορούσαν να υπάρξουν λύσεις με άξονα την κοινωνική ευαισθησία και την προστασία του περιβάλλοντος:
Θα πρέπει, να δοθεί η δυνατότητα μετεγκατάστασης για τους σκηνίτες σε χώρο που να παρέχει ασφαλείς και υγιεινές συνθήκες διαβίωσης
Θα πρέπει να υπάρξει επαρκής και αυστηρός έλεγχος κάθε δραστηριότητας που έχει δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις καθώς και κάθε δραστηριότητας που παραβλάπτει την κοινή διαβίωση με τους λοιπούς κατοίκους
Θα πρέπει να παρασχεθούν εναλλακτικοί (μηχανικοί) τρόποι διαχείρισης των καλωδίων και πλαστικών που να προσφέρουν και εισόδημα
Οι έμποροι μεταλλικού σκραπ και οι μονάδες χυτηρίων ή οι μεταλλουργικές μονάδες, που αποτελούν αντιστοίχως τους ενδιάμεσους ή τελικούς παραλήπτες, δεν πρέπει να παραλαμβάνουν απογυμνωμένα καλώδια, εάν αυτά δεν συνοδεύονται από το πιστοποιητικό που να αναφέρει την μηχνική επεγεργασία των καλωδίων σύμφωνα και με τις προϋποθέσεις της ΚΥΑ 22912/117/05 (ΦΕΚ 759 Β)
Όσον αφορά το τέταρτο σκέλος της πρότασης:
Υπάρχει μηχάνημα (όπως αυτό που προβάλλαμε σε βίντεο) το οποίο με μηχανικό τρόπο τεμαχίζει και διαχωρίζει το χαλκό από τα πλαστικά περιβλήματα. Α) Θα μπορούσε ο Δήμος (αγοράζοντας το μηχάνημα με κόστος περίπου 70 χιλ. ευρώ) να παρέχει την υπηρεσία (με πληρωμή) της μηχανικής απογύμνωσης των καλωδίων. Δηλαδή να πηγαίνουν οι γυρολόγοι/νομάδες ρομά τα καλώδια σε επιλεγμένο χώρο του δήμου και να παραλαμβάνουν άμεσα τον αντίστοιχο χαλκό. Πλεονεκτήματα: Οι αθίγγανοι θα έχουν τον χαλκό που θέλουν χωρίς να έχουμε καύσεις. Β) Τυχόν υπολείμματα από ηλεκτρικές συσκευές θα παραδίδονται στον σημείο συλλογής και θα παραλαμβάνουν το ποσό που πληρώνει η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. στο Δήμο . Πλεονεκτήματα: Δεν θα συσσωρεύονται τα υπολείμματα ηλεκτρικών συσκευών στους καταυλισμούς των ρομά και θα αποτραπεί η καύση τους.
Vourkari.blogspot.com
Ο Σταμούλης στο ΕXTRA 3 την Τετάρτη
Την Τετάρτη το βράδυ 23 Ιουνίου 2010, στις 23,45 , στο τηλεοπτικό κανάλι EXTRA 3, ο επικεφαλής της Ένωσης Πολιτών Γρηγορης Σταμούλης είναι προσκεκλημένος στην εκπομπή του δημοσιογράφου Άρη Σπίνου , < Ο ιστός της Αράχνης>.
ΣΧΟΛΙΟ:
Δεν γνωρίζουμε το θέμα που θα ανατπυχθεί στην εκπομπή, υποθέτουμε γύρω απο την χωματερή ή την αποχέτευση, ελπίζουμε όμως ο κ. Σταμούλης να μην προσβληθεί απο τη "νόσο" της εποχής "Δεν άκουσα, δεν είδα, δεν μιλώ" !
ΣΧΟΛΙΟ:
Δεν γνωρίζουμε το θέμα που θα ανατπυχθεί στην εκπομπή, υποθέτουμε γύρω απο την χωματερή ή την αποχέτευση, ελπίζουμε όμως ο κ. Σταμούλης να μην προσβληθεί απο τη "νόσο" της εποχής "Δεν άκουσα, δεν είδα, δεν μιλώ" !
Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010
ΟΙ ΦΗΜΕΣ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
του Πέτρου Λουκά
Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά ;
Είναι μεν μια λαϊκή ρήση , όμως στην πράξη για να επαληθευτεί χρειάζεται να εξαρτάται από το αντικείμενο, την αιτία.
Έτσι συντηρείται και το κλίμα κερδοσκοπίας με την διασπορά ανυπόστατων φημών. Είναι η αφορμή που προδικάζει την αιτία. Είναι το μυστικό όπλο των απανταχού εις την γη καιροσκόπων και κερδοσκόπων, που επιμένουν να συντηρούν φήμες χωρίς εμφανή αίτια μόνο και μόνο αποσκοπώντας σε ίδιο οικονομικό όφελος.
Έτσι και παρά τις επίμονες διαψεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης , η φημολογία για ενδεχόμενη χρεοκοπία δεν λέει να κοπάσει. Τι κι αν κορυφαίοι οικονομολόγοι μιλούν για σταδιακή ανάκαμψη από την κρίση, αυτοί οι κύκλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα και συνεχίζουν.
Έχουν εξαπολύσει τα παπαγαλάκια τους που διαδίδουν ό,τι αντίθετο χρειάζεται για να συντηρήσουν την αναστάτωση και να αποσταθεροποιήσουν τις οικονομίες.
Η ευρωπαϊκή ένωση προσβλέποντας στην εκτόνωση της κρίσης στην ευρωζώνη, αν και αργά , πήρε μέτρα προστασίας και προσπαθεί σε καθημερινή βάση να ελέγχει την κατάσταση .
Παρά ταύτα στην χώρα μας συμβαίνει το εξής : Υπάρχουν ξένες τράπεζες που έχουν βάλει στο μάτι τις καταθέσεις των Ελλήνων και οι όποιες στέλνουν τα παπαγαλάκια ,(τα οποία έχουν πλήρη άγνοια των στοιχείων και δεδομένων της ελληνικής οικονομίας )να δημιουργούν πανικό στους Έλληνες Πολίτες.
Ανάμεσα τους και Έλληνες δημοσιογράφοι και ΜΜΕ . Εξ ού και η αντίδραση από πολίτες με καταγγελία τους και άσκηση διώξεων μετά από εισαγγελική παραγγελία.
Αυτοί λοιπόν φημολογούν επιστροφή στην δραχμή διασπείροντας ψευδώς ότι το κράτος κόβει δραχμές και πεντοχίλιαρα στο εθνικό νομισματοκοπείο , και πως επίκειται πτώχευση.
Επίσης ανέπτυξαν όργιο φημών μόλις οι συνθήκες ρευστότητας στις τράπεζες είχαν αρχίσει να ομαλοποιούνται .
Σύμφωνα δε και με πηγές στον τραπεζικό κύκλο , που είναι σε θέση να γνωρίζουν ,τα σενάρια αυτά εκπορεύονται πάντα από τα ίδια αγγλοσαξονικά κέντρα που έχουν βάλει στόχο την ευρωζώνη και χρησιμοποιούν κάθε αφορμή για να επιτεθούν στο ευρώ.
Επίσης διάφοροι οικονομικοί αναλυτές , συντηρούν την φημολογία , χωρίς να γνωρίζουν τα μεγέθη, τα χαρακτηριστικά και την δυναμική της ελληνικής οικονομίας, παραλείποντας σημαντικά στοιχεία και προβαίνοντας σε αυθαίρετα συμπεράσματα , δημιουργούν αρνητική εικόνα που επηρεάζει την στάση των επενδυτών στα ασφαλιστικά , συνταξιοδοτικά και επενδυτικά κεφάλαια.
Άμεσος στόχος αυτών ,είναι οι καταθέσεις που είχαν έρθει στην Ελλάδα κατά το διάστημα της διεθνούς κρίσης, τότε που οι ελληνικές τράπεζες ήταν ασφαλέστερες από άλλες ευρωπαϊκές επειδή δεν είχαν επενδύσει σε τοξικά προϊόντα.
Έτσι προσπαθούν να αποσπάσουν καταθέσεις από τις εγχώριες τράπεζες για να δυναμώσουν την ρευστότητα τους.
Όμως αγαπητοί μου ο ελληνικός λαός δια μέσου των αιώνων έχει πάντα να επιδείξει στις δύσκολες στιγμές , συνοχή , αντοχή και ενότητα.
Το στοίχημα μας τώρα είναι να δείξουμε σοβαρότητα και να στοχεύσουμε στην ανάπτυξη.
Και όπως δηλώνουν καθημερινά οι περισσότεροι τραπεζίτες της χώρας μας , η ηρεμία ,η εργασία και η σταθερότητα , είναι αυτά που θα κρίνουν την επιτυχία του προγράμματος ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.
Για να συμβάλλω και εγώ στο θετικό κλίμα που χρειάζεται αυτή την στιγμή, θα αναφέρω στο τέλος τα λόγια του Τσάρλς Νταλάρα , διευθύνοντα σύμβουλου του Ινστιντούτου Διεθνών Οικονομικών που αναφέρει για την Ελλάδα τα εξής:
Η Ελλάδα έχει κάνει μια θαυμάσια αρχή στην προσπάθεια της για οικονομική αναμόρφωση. Δεν υποτιμώ τους κίνδυνους ή την πίεση των δύσκολων στιγμών. Έχουν ωστόσο δημιουργηθεί ευκαιρίες ανάπτυξης και υπάρχει δυναμισμός στην οικονομία, οπότε δεν πιστεύω ότι θα χρειαστεί να φτάσετε σε πτώχευση ούτε καν σε επαναδιαπραγμάτευση και αναδιάρθρωση του χρέους.
Και για να κλείσω θα συμπληρώσω τα εξής: Οι φήμες έχουν και θετική και αρνητική υπόσταση. Ας κρατήσουμε τα θετικά και ας βάλουμε τα διάφορα παπαγαλάκια εκεί που ανήκουν… Στο κλουβί τους.
Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά ;
Είναι μεν μια λαϊκή ρήση , όμως στην πράξη για να επαληθευτεί χρειάζεται να εξαρτάται από το αντικείμενο, την αιτία.
Έτσι συντηρείται και το κλίμα κερδοσκοπίας με την διασπορά ανυπόστατων φημών. Είναι η αφορμή που προδικάζει την αιτία. Είναι το μυστικό όπλο των απανταχού εις την γη καιροσκόπων και κερδοσκόπων, που επιμένουν να συντηρούν φήμες χωρίς εμφανή αίτια μόνο και μόνο αποσκοπώντας σε ίδιο οικονομικό όφελος.
Έτσι και παρά τις επίμονες διαψεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης , η φημολογία για ενδεχόμενη χρεοκοπία δεν λέει να κοπάσει. Τι κι αν κορυφαίοι οικονομολόγοι μιλούν για σταδιακή ανάκαμψη από την κρίση, αυτοί οι κύκλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα και συνεχίζουν.
Έχουν εξαπολύσει τα παπαγαλάκια τους που διαδίδουν ό,τι αντίθετο χρειάζεται για να συντηρήσουν την αναστάτωση και να αποσταθεροποιήσουν τις οικονομίες.
Η ευρωπαϊκή ένωση προσβλέποντας στην εκτόνωση της κρίσης στην ευρωζώνη, αν και αργά , πήρε μέτρα προστασίας και προσπαθεί σε καθημερινή βάση να ελέγχει την κατάσταση .
Παρά ταύτα στην χώρα μας συμβαίνει το εξής : Υπάρχουν ξένες τράπεζες που έχουν βάλει στο μάτι τις καταθέσεις των Ελλήνων και οι όποιες στέλνουν τα παπαγαλάκια ,(τα οποία έχουν πλήρη άγνοια των στοιχείων και δεδομένων της ελληνικής οικονομίας )να δημιουργούν πανικό στους Έλληνες Πολίτες.
Ανάμεσα τους και Έλληνες δημοσιογράφοι και ΜΜΕ . Εξ ού και η αντίδραση από πολίτες με καταγγελία τους και άσκηση διώξεων μετά από εισαγγελική παραγγελία.
Αυτοί λοιπόν φημολογούν επιστροφή στην δραχμή διασπείροντας ψευδώς ότι το κράτος κόβει δραχμές και πεντοχίλιαρα στο εθνικό νομισματοκοπείο , και πως επίκειται πτώχευση.
Επίσης ανέπτυξαν όργιο φημών μόλις οι συνθήκες ρευστότητας στις τράπεζες είχαν αρχίσει να ομαλοποιούνται .
Σύμφωνα δε και με πηγές στον τραπεζικό κύκλο , που είναι σε θέση να γνωρίζουν ,τα σενάρια αυτά εκπορεύονται πάντα από τα ίδια αγγλοσαξονικά κέντρα που έχουν βάλει στόχο την ευρωζώνη και χρησιμοποιούν κάθε αφορμή για να επιτεθούν στο ευρώ.
Επίσης διάφοροι οικονομικοί αναλυτές , συντηρούν την φημολογία , χωρίς να γνωρίζουν τα μεγέθη, τα χαρακτηριστικά και την δυναμική της ελληνικής οικονομίας, παραλείποντας σημαντικά στοιχεία και προβαίνοντας σε αυθαίρετα συμπεράσματα , δημιουργούν αρνητική εικόνα που επηρεάζει την στάση των επενδυτών στα ασφαλιστικά , συνταξιοδοτικά και επενδυτικά κεφάλαια.
Άμεσος στόχος αυτών ,είναι οι καταθέσεις που είχαν έρθει στην Ελλάδα κατά το διάστημα της διεθνούς κρίσης, τότε που οι ελληνικές τράπεζες ήταν ασφαλέστερες από άλλες ευρωπαϊκές επειδή δεν είχαν επενδύσει σε τοξικά προϊόντα.
Έτσι προσπαθούν να αποσπάσουν καταθέσεις από τις εγχώριες τράπεζες για να δυναμώσουν την ρευστότητα τους.
Όμως αγαπητοί μου ο ελληνικός λαός δια μέσου των αιώνων έχει πάντα να επιδείξει στις δύσκολες στιγμές , συνοχή , αντοχή και ενότητα.
Το στοίχημα μας τώρα είναι να δείξουμε σοβαρότητα και να στοχεύσουμε στην ανάπτυξη.
Και όπως δηλώνουν καθημερινά οι περισσότεροι τραπεζίτες της χώρας μας , η ηρεμία ,η εργασία και η σταθερότητα , είναι αυτά που θα κρίνουν την επιτυχία του προγράμματος ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας.
Για να συμβάλλω και εγώ στο θετικό κλίμα που χρειάζεται αυτή την στιγμή, θα αναφέρω στο τέλος τα λόγια του Τσάρλς Νταλάρα , διευθύνοντα σύμβουλου του Ινστιντούτου Διεθνών Οικονομικών που αναφέρει για την Ελλάδα τα εξής:
Η Ελλάδα έχει κάνει μια θαυμάσια αρχή στην προσπάθεια της για οικονομική αναμόρφωση. Δεν υποτιμώ τους κίνδυνους ή την πίεση των δύσκολων στιγμών. Έχουν ωστόσο δημιουργηθεί ευκαιρίες ανάπτυξης και υπάρχει δυναμισμός στην οικονομία, οπότε δεν πιστεύω ότι θα χρειαστεί να φτάσετε σε πτώχευση ούτε καν σε επαναδιαπραγμάτευση και αναδιάρθρωση του χρέους.
Και για να κλείσω θα συμπληρώσω τα εξής: Οι φήμες έχουν και θετική και αρνητική υπόσταση. Ας κρατήσουμε τα θετικά και ας βάλουμε τα διάφορα παπαγαλάκια εκεί που ανήκουν… Στο κλουβί τους.
Στρατηγική λογική κατέναντι αφασίας
Tου Χρηστου Γιανναρα
Κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, μεταφρασμένο στα ελληνικά, το βιβλίο του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ - Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (εκδόσεις «Ποιότητα», μτφρ. Νικ. Ραπτόπουλου, σελίδες 845). Θα ήθελα να το συστήσω σε όποιον ενδιαφέρεται σοβαρά (όχι συναισθηματικά-επιδερμικά) για το ενδεχόμενο να επιβιώσει ιστορικά το ελλαδικό κράτος στις σημερινές διεθνείς συνθήκες. Οχι βέβαια για να πάρει άμεση απάντηση. Αλλά για να αντιληφθεί ποιο επίπεδο κατάρτισης και ευφυΐας, ποιο ειδικό χάρισμα στρατηγικής σκέψης απαιτεί η σοβαρή αναμέτρηση με ένα τέτοιο ερώτημα.
Δεν διανοούμαι να «παρουσιάσω» στους αναγνώστες της επιφυλλίδας αυτό το βιβλίο. Ο,τι και αν παραθέσω θα είναι κατώτερο του επιπέδου και της γοητείας του. Κάθε χαρακτηρισμός που θα εκφέρω δεν επαρκεί για να συνιστά κρίση, τον καταθέτω μόνο ως πρόκληση-πρόταση να διαβαστεί το βιβλίο. Αν ήταν δυνατό, να διαβαστεί από κάθε Ελληνα. Είναι σαφώς το βιβλίο ενός αντιπάλου: ο Αχμέτ Νταβούτογλου διεκδικεί για την πατρίδα του μεγάλο κομμάτι της δικής μας πατρίδας, του Αιγαίου, την Κύπρο. Αλλά εγώ, τουλάχιστον, δεν έχω διαβάσει ποτέ σε ελληνικό βιβλίο συναρπαστικότερη και αποκαλυπτικότερη ανάλυση της γεωστρατηγικής σπουδαιότητας του Αιγαίου και της Κύπρου. Ο Ντ. ξέρει καλά τι διεκδικεί. Εγώ ο Ελληνας υπερασπίζω συναισθηματική θολούρα. Παιδιαρίζω.
Μόνο με ένα ελληνικό μελέτημα θα μπορούσα, προσωπικά, να συγκρίνω το βιβλίο του Ντ.: Με το «επίμετρο», στο βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη, ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (1997), που έχει τίτλο «Γεωπολιτικές και στρατιωτικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου».
Αλλά η ιδιοφυΐα του Κονδύλη και οι προβληματισμοί του οριοθετούνται καταφανώς από τον μηδενισμό του: Τον ενδιαφέρει η στρατηγική λογική (λογική του μπριτζ ή του σκακιού) για την άμυνα της αξιοπρέπειας και της εθνικής κυριαρχίας του ελλαδικού κρατιδίου - δεν έχει άλλο όραμα, δεν πιστεύει σε κάτι περισσότερο, σε πρόταση πανανθρώπινης εμβέλειας που να κομίζει στην Ιστορία ο Ελληνισμός.
Ο Ντ. αντλεί τη στρατηγική του ανάλυση από το όραμά του για την Τουρκία. Και το όραμα είναι, να διασώσει η χώρα του τον «πολιτισμικό της άξονα», τη διαφορά της από τη Δύση - τη διαφορά όχι ως αντίθεση, αλλά ως ιδιαιτερότητα, ως «ιδιαίτερη θέση στο διεθνές σύστημα». Είναι σαφέστατη (σχεδόν επιθετική) η περηφάνια του γι' αυτήν την ιδιαιτερότητα, δεν φιλοδοξεί ούτε την αντιπαλότητα ούτε τη μίμηση, δεν είναι ο μειονεκτικός απέναντι στη Δύση Ανατολίτης, ο ξιπασμένος από τα «φώτα» της μεταπράτης. Εχει ραχοκοκαλιά, διεκδικεί να επιβάλει, από θέσεως ισχύος, την τουρκική ιδιαιτερότητα στη σημερινή διεθνή συνύπαρξη.
Γι' αυτό και αρνείται να παγιδευτεί στην άμυνα, στη «διαφύλαξη συνόρων». Λέει: «Οι φιλόδοξες χώρες ορίζουν το τι θεωρούν για τις ίδιες απειλή βασιζόμενες στις στρατηγικές τους επιδιώξεις, όχι στους φόβους τους. Αντίθετα, οι παθητικές, χωρίς φιλοδοξίες χώρες διαμορφώνουν στρατηγικές υποταγμένες στις απειλές που υφίστανται» (ακόμα και από τεχνητά, ασήμαντα γειτονικά τους κρατίδια, θα πρόσθετα). «Δεν υπάρχει πιο θλιβερή κατάσταση για μια χώρα από το να προβάλλει τις εσωτερικές της αδυναμίες σαν βασικές αρχές που καθορίζουν τη στρατηγική της», συμπληρώνει ο Ντ. Παραβλέπει ότι υπάρχει και θλιβερότερη κατάσταση: Χώρες που απλώς υποτάσσουν πειθήνια τη στρατηγική τους στα θελήματα-βίτσια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ ή σε παραγγελίες προμήθειας εξοπλισμών από Ευρωπαίους «προστάτες» τους. Και το κάνουν μόνο για να εξαγοράσουν εύνοια (με χειροπιαστά ανταλλάγματα) κάποιοι σπιθαμιαίοι επαγγελματίες της εξουσίας.
«Το βασικότερο έρεισμα στρατηγικής ισχύος μιας χώρας είναι ο ανθρώπινος παράγων», διδάσκει ο Ντ. «Είναι αδύνατο να αλλάξει κανείς τη γεωγραφική θέση και την ιστορική παράδοση, σταθερά δεδομένα της στρατηγικής. Ομως, ο παράγων της ανθρώπινης καλλιέργειας μπορεί να δημιουργήσει κανούργια δεδομένα στρατηγικής λογικής, νέες οπτικές για την αξιολόγηση της γεωγραφίας και της ιστορίας». Αν συνειδητοποιούσαμε οι Ελληνες τη βαρύτητα αυτής της απόφανσης του Ντ. θα είχαμε παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο πρωθυπουργούς όχι για την εγκληματική οικονομική τους πολιτική, αλλά για την πολιτική τους στο υπουργείο Παιδείας.
Η θεμελιωδέστερη προϋπόθεση για τον σχεδιασμό αποτελεσματικής στρατηγικής είναι, κατά τον Ντ., «η λογική που στηρίζεται σε υπαρξιακά αιτήματα: Στα στοιχεία που υφαίνουν τη σημερινή συλλογική μας προσωπικότητα, στους παράγοντες κοινωνικής συνοχής, στην πολιτική κουλτούρα, (τελικά) στην εθνική συνείδηση... Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα».
Πρέπει να ξέρει, φαντάζομαι, ο σημερινός Τούρκος υπ. Εξ. ότι, με μια τέτοια εκφραστική σαν τη δική του, το σύνολο του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα (οι εξαιρέσεις ελάχιστες και μη σοβαρές) καγχάζει ειρωνικά.
Τρέμοντας μήπως και χαρακτηριστούν «μη-προοδευτικοί» από μια κυρίαρχη στη δημοσιότητα (με δυσεξήγητες μεθοδεύσεις) διανόηση, χλευάζουν κάθε αναφορά σε κοινωνική συνοχή, ιστορική συνέχεια, ιδιαιτερότητα πολιτισμού. Διαστρέφουν την Ιστορία στα σχολικά εγχειρίδια, αφελληνίζουν τη γλώσσα, εξηλιθιώνουν τις μάζες με τον τζόγο και το ποδόσφαιρο. Ισως να μην είναι συνειδητοί αρνησιπάτριδες, αλλά μόνο χαμηλότατου νοητικού βεληνεκούς. Γι' αυτό και ψευτοθρηνούν επί χρόνια για το πόσο μειονεκτική είναι η Ελλάδα σε σχέση με τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της Τουρκίας.
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου λέει: «Το Αιγαίο αποτελεί τον σημαντικότερο θαλάσσιο κόμβο της ευρασιατικής ηπείρου στην κατεύθυνση Βορρά - Νότου... Αυτή η θάλασσα - πέρασμα κατέχει μια προσδιοριστική θέση μοναδική στη γεωπολιτική, γεωστρατηγική, γεωοικονομική, γεωπολιτισμική (διεθνή) αλληλεπίδραση... Εχει μια πρώτης τάξεως στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και για τις παράκτιες χώρες του Εύξεινου Πόντου και για όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού και εμπορικού κόμβου... Η Κύπρος, που κατέχει παγκοσμίως κεντρική (γεωστρατηγική) θέση, βρίσκεται, μαζί με την Κρήτη, πάνω σε άξονα όπου τέμνονται (τεράστιας γεωοικονομικής και στρατηγικής σημασίας) θαλάσσιες οδοί... Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατό να έχει αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές, δεν μπορεί να δραστηριοποιηθεί στο διεθνές πεδίο... Ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ανοιχτό ένα Κυπριακό Ζήτημα».
Αυτά τα εκπληκτικά γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα του Αιγαίου, της Κύπρου, της Κρήτης, σκέψου, αναγνώστη, ποια ελληνικά πολιτικά «αναστήματα» τα διαχειρίζονται.
Κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, μεταφρασμένο στα ελληνικά, το βιβλίο του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ - Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (εκδόσεις «Ποιότητα», μτφρ. Νικ. Ραπτόπουλου, σελίδες 845). Θα ήθελα να το συστήσω σε όποιον ενδιαφέρεται σοβαρά (όχι συναισθηματικά-επιδερμικά) για το ενδεχόμενο να επιβιώσει ιστορικά το ελλαδικό κράτος στις σημερινές διεθνείς συνθήκες. Οχι βέβαια για να πάρει άμεση απάντηση. Αλλά για να αντιληφθεί ποιο επίπεδο κατάρτισης και ευφυΐας, ποιο ειδικό χάρισμα στρατηγικής σκέψης απαιτεί η σοβαρή αναμέτρηση με ένα τέτοιο ερώτημα.
Δεν διανοούμαι να «παρουσιάσω» στους αναγνώστες της επιφυλλίδας αυτό το βιβλίο. Ο,τι και αν παραθέσω θα είναι κατώτερο του επιπέδου και της γοητείας του. Κάθε χαρακτηρισμός που θα εκφέρω δεν επαρκεί για να συνιστά κρίση, τον καταθέτω μόνο ως πρόκληση-πρόταση να διαβαστεί το βιβλίο. Αν ήταν δυνατό, να διαβαστεί από κάθε Ελληνα. Είναι σαφώς το βιβλίο ενός αντιπάλου: ο Αχμέτ Νταβούτογλου διεκδικεί για την πατρίδα του μεγάλο κομμάτι της δικής μας πατρίδας, του Αιγαίου, την Κύπρο. Αλλά εγώ, τουλάχιστον, δεν έχω διαβάσει ποτέ σε ελληνικό βιβλίο συναρπαστικότερη και αποκαλυπτικότερη ανάλυση της γεωστρατηγικής σπουδαιότητας του Αιγαίου και της Κύπρου. Ο Ντ. ξέρει καλά τι διεκδικεί. Εγώ ο Ελληνας υπερασπίζω συναισθηματική θολούρα. Παιδιαρίζω.
Μόνο με ένα ελληνικό μελέτημα θα μπορούσα, προσωπικά, να συγκρίνω το βιβλίο του Ντ.: Με το «επίμετρο», στο βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη, ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (1997), που έχει τίτλο «Γεωπολιτικές και στρατιωτικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου».
Αλλά η ιδιοφυΐα του Κονδύλη και οι προβληματισμοί του οριοθετούνται καταφανώς από τον μηδενισμό του: Τον ενδιαφέρει η στρατηγική λογική (λογική του μπριτζ ή του σκακιού) για την άμυνα της αξιοπρέπειας και της εθνικής κυριαρχίας του ελλαδικού κρατιδίου - δεν έχει άλλο όραμα, δεν πιστεύει σε κάτι περισσότερο, σε πρόταση πανανθρώπινης εμβέλειας που να κομίζει στην Ιστορία ο Ελληνισμός.
Ο Ντ. αντλεί τη στρατηγική του ανάλυση από το όραμά του για την Τουρκία. Και το όραμα είναι, να διασώσει η χώρα του τον «πολιτισμικό της άξονα», τη διαφορά της από τη Δύση - τη διαφορά όχι ως αντίθεση, αλλά ως ιδιαιτερότητα, ως «ιδιαίτερη θέση στο διεθνές σύστημα». Είναι σαφέστατη (σχεδόν επιθετική) η περηφάνια του γι' αυτήν την ιδιαιτερότητα, δεν φιλοδοξεί ούτε την αντιπαλότητα ούτε τη μίμηση, δεν είναι ο μειονεκτικός απέναντι στη Δύση Ανατολίτης, ο ξιπασμένος από τα «φώτα» της μεταπράτης. Εχει ραχοκοκαλιά, διεκδικεί να επιβάλει, από θέσεως ισχύος, την τουρκική ιδιαιτερότητα στη σημερινή διεθνή συνύπαρξη.
Γι' αυτό και αρνείται να παγιδευτεί στην άμυνα, στη «διαφύλαξη συνόρων». Λέει: «Οι φιλόδοξες χώρες ορίζουν το τι θεωρούν για τις ίδιες απειλή βασιζόμενες στις στρατηγικές τους επιδιώξεις, όχι στους φόβους τους. Αντίθετα, οι παθητικές, χωρίς φιλοδοξίες χώρες διαμορφώνουν στρατηγικές υποταγμένες στις απειλές που υφίστανται» (ακόμα και από τεχνητά, ασήμαντα γειτονικά τους κρατίδια, θα πρόσθετα). «Δεν υπάρχει πιο θλιβερή κατάσταση για μια χώρα από το να προβάλλει τις εσωτερικές της αδυναμίες σαν βασικές αρχές που καθορίζουν τη στρατηγική της», συμπληρώνει ο Ντ. Παραβλέπει ότι υπάρχει και θλιβερότερη κατάσταση: Χώρες που απλώς υποτάσσουν πειθήνια τη στρατηγική τους στα θελήματα-βίτσια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ ή σε παραγγελίες προμήθειας εξοπλισμών από Ευρωπαίους «προστάτες» τους. Και το κάνουν μόνο για να εξαγοράσουν εύνοια (με χειροπιαστά ανταλλάγματα) κάποιοι σπιθαμιαίοι επαγγελματίες της εξουσίας.
«Το βασικότερο έρεισμα στρατηγικής ισχύος μιας χώρας είναι ο ανθρώπινος παράγων», διδάσκει ο Ντ. «Είναι αδύνατο να αλλάξει κανείς τη γεωγραφική θέση και την ιστορική παράδοση, σταθερά δεδομένα της στρατηγικής. Ομως, ο παράγων της ανθρώπινης καλλιέργειας μπορεί να δημιουργήσει κανούργια δεδομένα στρατηγικής λογικής, νέες οπτικές για την αξιολόγηση της γεωγραφίας και της ιστορίας». Αν συνειδητοποιούσαμε οι Ελληνες τη βαρύτητα αυτής της απόφανσης του Ντ. θα είχαμε παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο πρωθυπουργούς όχι για την εγκληματική οικονομική τους πολιτική, αλλά για την πολιτική τους στο υπουργείο Παιδείας.
Η θεμελιωδέστερη προϋπόθεση για τον σχεδιασμό αποτελεσματικής στρατηγικής είναι, κατά τον Ντ., «η λογική που στηρίζεται σε υπαρξιακά αιτήματα: Στα στοιχεία που υφαίνουν τη σημερινή συλλογική μας προσωπικότητα, στους παράγοντες κοινωνικής συνοχής, στην πολιτική κουλτούρα, (τελικά) στην εθνική συνείδηση... Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα».
Πρέπει να ξέρει, φαντάζομαι, ο σημερινός Τούρκος υπ. Εξ. ότι, με μια τέτοια εκφραστική σαν τη δική του, το σύνολο του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα (οι εξαιρέσεις ελάχιστες και μη σοβαρές) καγχάζει ειρωνικά.
Τρέμοντας μήπως και χαρακτηριστούν «μη-προοδευτικοί» από μια κυρίαρχη στη δημοσιότητα (με δυσεξήγητες μεθοδεύσεις) διανόηση, χλευάζουν κάθε αναφορά σε κοινωνική συνοχή, ιστορική συνέχεια, ιδιαιτερότητα πολιτισμού. Διαστρέφουν την Ιστορία στα σχολικά εγχειρίδια, αφελληνίζουν τη γλώσσα, εξηλιθιώνουν τις μάζες με τον τζόγο και το ποδόσφαιρο. Ισως να μην είναι συνειδητοί αρνησιπάτριδες, αλλά μόνο χαμηλότατου νοητικού βεληνεκούς. Γι' αυτό και ψευτοθρηνούν επί χρόνια για το πόσο μειονεκτική είναι η Ελλάδα σε σχέση με τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της Τουρκίας.
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου λέει: «Το Αιγαίο αποτελεί τον σημαντικότερο θαλάσσιο κόμβο της ευρασιατικής ηπείρου στην κατεύθυνση Βορρά - Νότου... Αυτή η θάλασσα - πέρασμα κατέχει μια προσδιοριστική θέση μοναδική στη γεωπολιτική, γεωστρατηγική, γεωοικονομική, γεωπολιτισμική (διεθνή) αλληλεπίδραση... Εχει μια πρώτης τάξεως στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και για τις παράκτιες χώρες του Εύξεινου Πόντου και για όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού και εμπορικού κόμβου... Η Κύπρος, που κατέχει παγκοσμίως κεντρική (γεωστρατηγική) θέση, βρίσκεται, μαζί με την Κρήτη, πάνω σε άξονα όπου τέμνονται (τεράστιας γεωοικονομικής και στρατηγικής σημασίας) θαλάσσιες οδοί... Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατό να έχει αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές, δεν μπορεί να δραστηριοποιηθεί στο διεθνές πεδίο... Ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ανοιχτό ένα Κυπριακό Ζήτημα».
Αυτά τα εκπληκτικά γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα του Αιγαίου, της Κύπρου, της Κρήτης, σκέψου, αναγνώστη, ποια ελληνικά πολιτικά «αναστήματα» τα διαχειρίζονται.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







