Γράφει ο Νίκος Κεραμάρης
Για να ξεκαθαρίζουμε μία και καλή: προφανώς ο αστικός κόσμος θα είναι ασυγχώρητος αν επιτρέψει σε ανόητους και ανιστόρητους και των 2 άκρων να καταστρέψουν το μεγαλύτερο επίτευγμα της επικατάρατης κατά τα άλλα Μεταπολίτευσης: τη σχετική (έστω) δημοκρατική ομαλότητα, τη κοινοβουλευτική εναλλαγή στην εξουσία, την ανοχή και εν πολλοίς το σεβασμό της διαφορετικής άποψης, την περιθωριοποίηση των άκρων. Ο αστικός κόσμος δεν πρέπει να πέσει στη φάκα του 1944-46: ή με τους "δημοκράτες" κόντρα στους "φασίστες" ή με τους "εθνικόφρονες" κόντρα στους "κομμουνιστοσυμμορίτες". Η ομαλότητα και η δημοκρατία ξεπερνά αυτά τα πολωτικά ψευτοδιλήμματα.
Η ατολμία του αστικού κόσμου (σε όλες του τις εκφάνσεις, κεντροδεξιά -Λαϊκό Κόμμα, Κεντρώα - Φιλελεύθεροι, κεντροαριστερή - μη κομμουνιστική αριστερά) την κρίσιμη περίοδο 1944-1946 να υπερασπιστεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία στη μέγκενη μεταξύ ακροδεξιάς και ακροαριστερής (εξίσου εθνόδουλης και εξαρτημένης από ξένα προς το εθνικό συμφέρον δυνάμεις) παραφροσύνης οδήγησε στην εκατόμβη και τον παραλογισμό του εμφυλίου, αλλά και στην προσχηματική δημοκρατία του 1946-1967.


.jpg)

