Κώστας Παλούκης
Αντιδραστική
μετάλλαξη του κράτους-στρατηγείου την εποχή του ολοκληρωτικού
καπιταλισμού, αντεργατική και αντιδημοκρατική μνημονιακή πολιτική χωρίς
μνημόνιο, «εθνική ανεξαρτησία» μόνο για το «έθνος των καπιταλιστών»
Ο Πάνος Καμμένος είναι ενεργός
πολιτικά από την δεκαετία του 1980 ως μέλος της ΟΝΝΕΔ. Εκλέχτηκε για
πρώτη φορά βουλευτής το 1993 στην Β΄Αθηνών με την Νέα Δημοκρατία και
έκτοτε συνεχίζει να εκλέγεται. Το 1995 σε μια εικονική τηλεοπτική δίκη
για τον βίαιο ξυλοδαρμό δεκαεξάχρονου μαθητή από δέκα άνδρες των ΜΑΤ στα
γεγονότα του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1995 ο Καμμένος υπερασπίζεται
τους αστυνομικούς με το επιχείρημα ότι ο νεαρός είναι αναρχικός. Σε μια
εποχή όπου ακόμα και ο Κούγιας ανέπτυσσε δημοκρατικά αντανακλαστικά, ο
Καμμένος ταυτιζόταν με τον πιο ακραίο αντιδημοκρατικό αυταρχισμό και την
ποινικοποίηση των πολιτικών ιδεών. Ο ίδιος αυτοτοποθετείται στην λαϊκή
δεξιά υιοθετώντας και αναπαράγοντας όλο το πακέτο της ρητορικής της: Νέα
Τάξη, συνωμοσιολογία, αντιπαγκοσμιοποίηση, αντι-αναρχικός λόγος,
πατριωτισμός, αντιτουρκισμός, εμμονή με το σκοπιανό, φιλοορθοδοξία,
εθνικισμός με εμμονή στην ορθόδοξη πλευρά του ελληνισμού.




