Προσπαθώντας να συμβάλλω σε μια ουσιαστική συζήτηση για το υπ’ αριθμόν ένα
πρόβλημα σήμερα στον τόπο μας και ειδικότερα για τους νέους, την ανεργία,
καταθέτω κάποιους προβληματισμούς που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια βάση και
αφετηρία για την αντιμετώπιση του προβλήματος σε τοπικό επίπεδο.
Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι η ανεργία είναι ένα υπερτοπικό φαινόμενο
που αποτελεί δείκτη προόδου και οικονομικής ανάπτυξης-ευημερίας όχι μόνο μιας
περιοχής αλλά ολόκληρης της χώρας και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Στις μέρες μας η ανεργία στους νέους ανθρώπους αγγίζει το εξωπραγματικό
ποσοστό του 60%! έχοντας μάλιστα αυξητικό ρυθμό, ενώ το μεγαλύτερο ποσοστό των
ανέργων νέων είναι κάτοχοι ενός ή δύο πτυχίων, μεταπτυχιακών, γνώστες ξένων
γλωσσών αλλά και λοιπόν τυπικών προσόντων και δεξιοτήτων.