Δέκα χρόνια μετά την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη το κοινωνικό οικονομικό και πολιτικό τοπίο φαντάζει πιο μαύρο από ποτέ. Τα μεγάλα λόγια για την Ευρώπη του «ενιαίου νομίσματος, της ευημερίας, της ανάπτυξης και της απασχόλησης», διαψεύδονται από την πραγματικότητα ενός ενιαίου νομίσματος υπό κατάρρευση, εκατομμυρίων ανέργων, διάλυσης των κοινωνικών δικαιωμάτων και μαζικής φτώχειας.
Δύο χρόνια μετά το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» και την υπογραφή του πρώτου μνημονίου έχουμε γίνει μάρτυρες μίας ατελείωτης λεηλασίας των εισοδημάτων όλου του λαού. Οι οικογενειακοί προγραμματισμοί τινάζονται στον αέρα κάθε μέρα από τα νέα, «αναγκαία» αλλά «τελευταία», μέτρα που παίρνει η Κυβέρνηση της Τρόικα, της ΕΕ και των τραπεζών.
Δύο χρόνια μετά το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» και την υπογραφή του πρώτου μνημονίου έχουμε γίνει μάρτυρες μίας ατελείωτης λεηλασίας των εισοδημάτων όλου του λαού. Οι οικογενειακοί προγραμματισμοί τινάζονται στον αέρα κάθε μέρα από τα νέα, «αναγκαία» αλλά «τελευταία», μέτρα που παίρνει η Κυβέρνηση της Τρόικα, της ΕΕ και των τραπεζών.





